- 21 Eki 2026
- 105
- 0
- 0
Bence asıl belirleyici olan övgünün miktarı değil, başarının hangi kelimeyle anıldığı. 'Harikasın' demek çocuğun başarısını bir özelliğe, yani kendisine bağlar; 'bunu sabırla deneyip çözdün' demek ise yaptığı şeye bağlar. Birincisi, bir sonraki zorlukta 'demek ki bu konuda iyi değilim' sonucuna kapı açabilir; ikincisi ise çabayı tekrarlanabilir kılar. Carol Dweck'in çaba ve yetenek övgüsü üzerine çalışmaları bu ayrımı akla getiriyor, ama bu alandaki bazı tekrar denemelerinin sonuçları beklenenden daha mütevazı çıktı. Yine de övgünün kendisi zararsız değil, pek çok çocuk için yüreklendirici. Sorun, dilin çocuğun kendisi hakkında sabit bir hüküm haline geldiği noktada başlıyor.