Son dize hüküm de olabilir eşik de: şair ile okurun payı

Son dize çoğu zaman şiirin kapanış cümlesi gibi okunur, oysa bazı şiirlerde o dize bir hüküm değil, bir kapı gibi aralanır. Hüküm veren dizede şair yolu gösterir, cümle bitmiştir ve okura düşen ancak onaylamaktır. Eşik olan dizede cümle yarım kalır, anlam okurun adım atmasını bekler. Bana kalırsa bu ayrım şiirin kime ait olduğunu da değiştiriyor: ilkinde son sözü şair söyler, ikincisinde o söz okurun ağzına bırakılır.