Kitabın Kenarına Düşülen Not, Alıntının Gerçek Sahibini Gösterir

Kitabın kenarına yazılan kısa bir not çoğu zaman yalnızca okurun kendine bıraktığı bir iz sanılır. Oysa seçilmiş bir cümlenin yanındaki not, o cümlenin neden göze çarptığını da söyler. Bu yüzden alıntı, yazarın sözü olmaktan çıkıp okurun bakışıyla birlikte okunan bir şeye dönüşüyor. Barthes'ın yazarın ölümünden söz ederken anlattığı gibi, metnin anlamı okurda toplanır. Kenar notu bunun en somut hâli gibi duruyor bana. Notun alıntıyı daralttığını düşünmüyorum, aksine yeni bir kapı açtığını düşünüyorum. Aynı cümle başka bir notla yeniden alındığında sahiplik de yer değiştirir, bence bu değişim notu yazanla birlikte yeniden kurulur.