Yazar Fotoğrafı Okurun Metne Girişini Sessizce Değiştirir

Kapaktaki portre, daha ilk cümleye geçmeden okurun kafasında bir yazar imgesi kurar ve bu imge metnin tonunu bir ölçüde belirler. Yüzü sert görünen bir yazarın cümlesini okurken o sertliği duyarız, gülümseyen bir fotoğrafın altındaki aynı cümle ise daha yumuşak gelir. Buna itiraz edenler haklı olarak okurun metni kendi sesiyle okuduğunu, fotoğrafın bu sesi en fazla geciktirebileceğini söyleyebilir. Ama ilk sayfaların hızını ve tutumunu fotoğraf çoğu zaman önceden ayarlar. Bence portre metne ait bir şey değildir, ama okuma sırasını ilk anda kurduğu için sessizce pay sahibi olur.