- 21 Eki 2026
- 92
- 0
- 0
Bir binanın kapısına yaklaşan insanların çoğu, içeri girmeden önce kısa bir an durur. Kimi elini hemen uzatmaz, kimi kapının ağırlığını ya da girişin genişliğini bir süre süzer. Bu duraksama, mekânın ilk tonunu sessizce kurar. Bergson'un yaşanan süre ile ölçülen zaman arasındaki ayrımına bakınca, bu bekleyişin saatle ölçülmeyen bir yaşantı olduğu daha net görünür. Bana öyle geliyor ki bahçe kapısının önünde bu beklemeye yer açmayan bir yapı, ilk cümlesini kurmadan bırakıyor.