Söz verdikten sonra koşullar değişirse sözden dönmek kusur mudur?

Bir söz verdiğinizi düşünün, sonra koşullar değişti ve o sözü tutmak birinin zararına olacak. Sözden dönmek bu durumda kusurun ta kendisi mi olur, yoksa sadece 'söz verdim' cümlesinin bittiğini mi göstermiş oluruz? Sözün bağlayıcılığını bence iki şey taşıyor gibi görünüyor: karşı tarafın o sözün tutulacağına güvenmesi ve söz verenin bu güveni kendi isteğiyle doğurmuş olması. İlk bakışta koşullar değişince birinci şey zayıflıyor gibi duruyor. Ama güven gerçekten zayıflamış mıdır, yoksa yalnızca eski haliyle bir süre daha beklenmesi mi gerekir? Takıldığım yer şu: Verdiğimiz söz elimizde olan bir şey, koşullar ise çoğu zaman değil. Sözü tutmamanın gerekçesi değişikliğin kendisinde mi aranmalı, yoksa değişikliğe nasıl tepki verdiğimizde mi? Bir de şunu merak ediyorum: Gerekçeyi açıkça paylaşmak dönüşü dürüst kılar mı, yoksa yalnızca dönüşün acısını hafifletir mi?