Son dolmuş gittikten sonra iş aramak: ulaşım emek piyasasının haritasını nasıl çiziyor?

Gece on bir sularında bir semt durağında beklerken son dolmuşun da gittiğini görmek, birçok kentte tanıdık bir manzara. Burada mesele yalnızca yolculuğun zorluğu değil. Gece vardiyası, geç biten bir mağaza işi ya da erken sabah işi, çoğu zaman o semtin toplu taşıma saatine bağlı kalıyor. Ulaşım kesildiğinde hem işe alım alanı daralıyor hem de bazı işler o semtteki insanlar için görünmez hale geliyor. Bu daralmanın en çok kadınlara, bakım yükü taşıyanlara ve düşük gelirli gruplara bindiğini düşünüyorum. Bence bu bir tercih sorunundan çok emek piyasasının coğrafyasıyla ilgili. Asıl tartışmaya değer olan, iş olanakları kaybedildikçe mahallenin kente bağının nasıl zayıfladığı.