Heykelde Ağırlık Hissi Gözle Değil, Bedenin Tahminiyle Kurulur

Bir heykele bakıp taşın ya da bronzun ağır olduğunu söylerken çoğu zaman tartıyı değil, kendi kaslarımızı kullanırız. Gözümüz şeklin hacmini okur, ama ağırlık yargısını veren şey bu hacmin bizim bedenimizde karşılık bulmasıdır. Michelangelo'nun Accademia'daki Esirler serisi bunun iyi bir örneği: figürler taşın içinden zor çıkıyormuş gibi durur ve izleyici omzunu, belini biraz kasarak o gerilimi kendi üzerinde tekrarlar. Bu tahmin malzemeyi bilmeden de çalıştığına göre, heykelin asıl ağırlığını taştan çok izleyicinin beden belleğinin taşıyor olabileceğini düşünüyorum.