Ahmet HAŞİM / Merdiven

Merdiven
Ağır, ağır çıkacaksın bu merdivenlerden,
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak,
Ve bir zaman bakacaksın semâya ağlayarak...

Sular sarardı... yüzün perde perde solmakta,
Kızıl havâları seyret ki akşam olmakta...
Eğilmiş arza, kanar, muttasıl kanar güller;
Durur alev gibi dallarda kanlı bülbüller,
Sular mı yandı?
Neden tunca benziyor mermer?
Bu bir lisân-ı hafîdir ki ruha dolmakta,
Kızıl havâları seyret ki akşam olmakta...

Ahmet HAŞİM

Sular sarardı dizesinde gözün işitir gibi olduğunu düşünüyorum. Renk, ses ve dokunma birbirine karışıyor; akşamın ışığı sanki suya bir ses gibi değiyor. Baudelaire'in Correspondances'ta duyuların birbirine karşılık verdiği bir dünya kurduğunu hatırlarsak, Haşim'in burada yaptığı geçiş de bu damardan geliyor. Mermerin tunca benzemesi de aynı yerden: madde kendi sınırını unutup başka bir maddeye dönüşüyor. Bence şiirin asıl gücü bu kayıp anlarda saklı.