Aslanım neden kapitalizmi sevmiyorsun?

Efendim bendenizin çok boş vakti olduğu için o forum bu forum geziyorum ve bu forumlarda öğrendiğim bir şey var insanlar kapitalizmi sevmiyorlar ama uyguluyorlar, bugun en baba komunıstin yanına gitsek ya kardeş yol param yok 50 Lira atsana desek cebinde parası olsa bile vermez hayat işte bize harıl harıl düşünmek ve tartışmak kalıyor neden sevmiyoruz kapitalizmi veya neden göbekten bağımlıyız bu kadar bu sisteme sonra bu forumlardan elde ettiğim bir tecrübede insanlar marxın fikirlerini ya çok yuceltiyor ya da yerin dibine geçiriyor,ahlak nuansını ortadan kaldırırsak veya buna vicdan da diyebilirsiniz marx'a kulak verenler ya çok körüne inanıp savunuyorlar çünkü uygulamar öyle olmuyor hamiş (komunızm demek herşeyden önce kan demek,protelerya diktatörlüğü ne demekse)ama anlatamıyorsun karşındakine yok işte diyor, o öyle değil uygulamada sorun var abi fikir sakat devrimci birkere devrim neyle olur diye soran yok...

Ya da marx'a düşmanlar var bunların tuzu kuru demiyorum ama marx'ın iyi veya adeleti savunan fikirlerinede karşı çıkıyorlar ve bir ütopyayı kaybediyorlar,insanlığın ortak yaşam eşit yaşam fikrini, neyse daha iyisini getirende yok,dinler bu konuda varlık sahalarını ilerletemediler bize evrensel bir soluk lazım adeletli ,sıfır şiddetli,paylaşımcı ...

Yaptığımız hatalar o kadar buyuk ki önce vicdanını pazara çıkaran insan sonra aklını kaybediyor ve şiddet sarmalı, bulup çıkarana aşk olsun.HER ŞEYİN AŞIRISI FAZLA...

Herşey dengede güzeldir, ne kapitalizm ne sosyalizim tamamen doğrudur, hiçbir kavram tek başına mutlak doğru değildir,İyiliğin bile fazlası zarardır.

İyiliğin bile fazlası zarardır bunu yazacaktım ama kendimi engelledim inanın belki iyilik kurtarır bizi..

Öjenik de sağlıklı insanı amaçlıyor.

Öjenik iyi mi?

Sorsanız, ülkemiz; paylaşımcılığı, adaleti baz alan/öneren bir gelenekten/inançtan bizlere miras kaldı, halbuki böyle bir mirasa sahip ülkemiz gelir dağılımı adaletsizliğinde Dünya'da 3. sırada bulunuyor. Ülkemizin güzel insanları bir noktada/mevkide tasarruf sahibi olduğunda hemen memleketçiliğe, adam kayırmacaya,cemaatçiliğe başlıyor. Ülkemizdeki cemaatçilik, particilik o kadar güçlü ki biz de bir ulus bilinci oluşamadı. Düşünün ki; Türkiye, nüfusunda ateistlerin önemli bir yer tuttuğu Almanya'nın da içinde bulunduğu Kuzey Avrupa ülkeleri kadar kadar sosyal adaleti uygulamıyor. Hani biz ahilik/İslam/paylaşımcılık geleneğinden geliyorduk.

Mutlak manada komünizm de insanlığa zararlıdır, mutlak manada bir kapitalizm de insanlığa zararlıdır.

Kuzey Avrupa ülkeleri, liberal bir düşüncenin/yönetimin bulunduğu ülkelerinde, sosyal adaleti komünizm gibi zararlı bir düşünceye saplanmadan ne güzel de uyguluyor. 🙂

Çelişki sözü en az üç ayrı şeyi karıştırıyor gibi görünüyor ve bunları ayırmadan 'çelişki mi değil mi' sorusuna cevap vermek zor.

1. Mantıksal çelişki: 'Bu sistem kötüdür ve ben bu sisteme katılıyorum' cümlesi kendi içinde tutarsız değildir. 'Katılmak' ifadesini 'sistemin dışına çıkamadığım için işleyişini kabul etmek' diye okursak iki önerme aynı anda doğru olabilir. Burada çelişki yoktur, yalnızca bir zorunluluk vardır.

2. Ahlaki tutarsızlık: Sistemi kötüleyip nimetlerinden yararlanmak bireysel tutarlılık sorunudur ve ölçütü vicdandır. tazmanyayahnisi'nin gözlemi tam burada işliyor. Ama bu tutarsızlık, eleştirinin doğruluğunu kendiliğinden geçersiz kılmaz. Bir iddianın doğruluğu eleştirenin saflığına bağlı değildir.

3. Yapısal zorunluluk: Marx'ın meta fetişizmi analizinde iddia, insanların pazarda kendi kararlarını verdiğini sanırken ilişkilerin kendi mantığıyla hareket ettiğidir. Bu okumaya göre içinde yaşamak bir ahlaki başarısızlık değil, bir konumdur. Adorno'nun yanlış bir hayatta doğru yaşamanın mümkün olmadığı yönündeki tezi de benzer bir yerden gelir, ama onu hem ahlaki hem yapısal düzeyde okumak gerekir.

Buradan şu çıkıyor: 'Sevmiyorum ama yaşıyorum' cümlesi ikinci düzeyde bir ifadedir. Birinci düzeyde, yani sistemin yapısı hakkında, doğru ya da yanlış olabilecek bir iddiaya dönüşmesi için ayrıca gerekçe gerekir. İkisini ayırmadan 'her şey dengede' demek, tutarsızlık suçlamasını sistem eleştirisinin kendisine yöneltmek anlamına gelir. Bence tartışmanın ilk işi bu düzeyleri ayırmak.