Betimlemenin Dozu, Okurun Kendi Resmini Çizmesine Yer Bırakır

Bence ayrıntıyı bolca vermek her zaman okura iyilik değil. Her köşeyi boyayan bir anlatıda okur sahneyi bir kez görüp geçer, kendi tarafından tamamlayacak bir şey kalmaz. Eksik bırakılan bir ayrıntı, mesela masadaki bardağın neden dolu olduğu sorusu, okuru kendi kafasında o odaya sokar. Karşı görüşün de haklı bir yanı var: okur bazen neye bakacağını bilemez, yazar sessiz kalırsa sahne bulanıklaşır ve metin yük olur. Ama bu da ölçüyü yoğunluğa değil, hangi ayrıntının seçildiğine bağlıyor.