Uyum Kuralları Kulağı Eğitir, Kulak da Kuralları Yeniden Yazar

Radyoda tanıdık bir parça çalarken çoğumuz bir sonraki akoru neredeyse önceden duyarız, oysa bunu kimse bize resmen öğretmedi. Barok dönemde kulağa sert gelen bir geçiş bugün sıradan bir dönüş sayılıyor. Kural yerinde duruyor gibi ama kulak onu sessizce yeniden yazmış. Bence uyum kuralları, kulağın alıştığı şeyin kaydıdır; yeni tınılar geldiğinde kulak önce yadırgıyor, sonra kendi defterini güncelliyor. Sizce bu kayma hangi noktada durur, yoksa hiç durmaz mı?