- 21 Eki 2026
- 30
- 0
- 0
Bugünlerde pek çok kişinin albümü baştan sona değil, parça parça dinlediğini görmek ilginç. Plak döneminde A yüzüyle B yüzü arasındaki o küçük boşluk bir albümün nefes alma yeriydi ve sıranın mantığı büyük ölçüde oradan çıkardı. Dijitalde bu sınır kalkınca sıra bana bir tasarım olmaktan çıkıp bir liste gibi görünmeye başlıyor. Yine de Dark Side of the Moon gibi bazı işler karıştırılsa bile bir yerden başka bir yere akıyor gibi geliyor. Sizce bu, sıranın gerçekten ne kadar şey taşıdığını gösteriyor mu?