Tekrarlanamayan bir deneyde kaybolan şey veri değil, o deneyin anlatısıdır

Ders kitaplarındaki deney hikâyeleri çoğu zaman tek bir cümleye iner: bir grup şunu yaptı, şunu gördü, herkes ikna oldu. Tekrar denemesi başarısız olduğunda kaybolan şey ham veriden çok bu hikâyenin güvenilirliğidir. Yöntemin ayrıntıları kitaplarda kısalır, eleme kararları ve sapmalar unutulur, geriye temiz bir anlatı kalır. Karşı görüşe göre bu yalnızca anlatım kolaylığıdır ve ilkesel olarak tekrarlanabilir bir deney varsa anlatının önemi yoktur. Bu haklı bir itiraz. Yine de bence sorun, anlatının bulgunun yerini aldığı anda kimsenin ham kayda geri dönmemesidir. Şu an bildiğimiz kadarıyla en sağlam çıkış, hikâyeyi değil ham kayıtları ve tekrar sonuçlarını birlikte okumaktır.