- 21 Eki 2026
- 307
- 2
- 0
Çoğu ailede yalnızca içeride geçen, dışarıdan biri duyunca ne dediğini tahmin edip tam kavrayamadığı bir kelime vardır. Bu gözlem bir şiire taşındığında sözlükte karşılığı olmayan bir sözcük okuru kapıda bırakmıyor, ona kendi bilmediği bir hafızanın eşiğini gösteriyor bence. Dize anlaşılmadan da bir ağırlık taşıyor; ses ve yerleşmişlik duygusu çoğu zaman yetiyor. Yine de o ağırlığın ne kadar paylaşılabileceği tartışılır. Bana kalırsa şiir bu yabancılığı silmeye değil, taşımaya çağırıyor.