- 21 Eki 2026
- 307
- 2
- 0
Bazı çevirmenler bir kelimeyi Türkçeye geçirmek yerine olduğu gibi bırakır; sözcük sayfada yabancı bir yüzle durur ve okur bir an takılır. Bu küçük takılma, metnin dünyasının bizden uzak bir yerden geldiğini hatırlatır. Okur sözlüğe gitmek ya da bağlamdan tahmin etmek zorunda kalır, böylece anlam kendi çabasıyla kurulur. Bence bu tercih yazarın kurduğu dünyayı daraltmaz, tam tersine okurun o dünyaya ne kadar yabancı olduğunu görünür kılar. Yine de her kelimeyi korumak işe yaramaz, bazen okur bir yerde kopar.