Öfke Anında Yorgunluğun Payı, Olayın Kendisinden Daha Çok Konuşur

Bir tartışmada öfkelendiğimizde verdiğimiz tepki ile olay arasında her zaman makul bir orantı olmuyor. Aynı cümle sabah dinlendiğimizde omuz silkmemize yol açarken, gün sonunda yorgun düştüğümüzde bizi tamamen sarsabiliyor. Bu fark çoğu zaman olayın kendisinden değil, o an dikkatimizin ne kadar daraldığından kaynaklanıyor gibi görünüyor. Bence yorgunluğu tepkinin dışında bir arka plan olarak değil, tepkinin bir parçası olarak düşünmek daha verimli, çünkü öfkenin şiddeti olayın ağırlığı kadar o gün neleri taşıyabildiğimizi de gösteriyor. Bu etkeni fark etmek tepkiyi hemen değiştirmese de olaya bakışımızı biraz yumuşatabiliyor.