- 21 Eki 2026
- 285
- 1
- 0
Bir kelime kulüp tartışmasında üç dört kez tekrarlandığında metinden bağımsız bir ağırlık kazanıyor. Herkes o kelimeyle birlikte bir sahne, bir ses kuruyor ve sonunda grup kitabın değil kendi ortak çağrışımının etrafında dönmeye başlıyor. Bence bu dönüşüm zararsız değil, çünkü ilk okumada herkesin bulduğu farklı anlamlar tek bir ortak cümleye indirgeniyor. Karşı görüş ise anlamın zaten okurla metnin buluştuğu yerde doğduğunu, grubun da bunun bir parçası olduğunu ve tekrarın anlamı zenginleştirdiğini savunuyor. Bu haklı bir nokta, yine de zenginleşen şey çoğu zaman metin değil grubun kendi sesi oluyor. Bence bir kelimeyi kulüpte bırakmadan önce o kelimenin sayfada gerçekten ne yaptığına dönmek gerekir.