Konser salonundaki sessizlik de çalıyor mu?

Şarkı bitip alkıştan önceki o birkaç saniyede salon bir anda nefesini tutuyor gibi olur. Çoğumuz bunu saygı diye okuruz ve bu doğru da. Ama John Cage'in 4'33 parçasından beri o sessizliğin de bir dokusu olduğunu düşünüyorum: salonun şekli, akustiği ve insanların kıpırtısı sessizliğe kendi sesini katıyor. Yani sessizlik boş bir yer değil, mekânın sesle birlikte kurduğu bir şey. Sizin dinlediğiniz bir konserde en çok hangi sessizlik aklınızda kaldı?