Hakemli Dergi Onayı Bir Bulguyu Doğru Yapmaz, Yalnızca Tartışılabilir Kılar

Hakemli dergi onayı çoğu zaman bir kalite damgası gibi okunuyor, ama işin ne yaptığına bakınca tablo daha dar. Hakemler metni okur, yöntemdeki açık hataları, eksik kontrolleri ve mantık boşluklarını arar, bazen de istatistik ya da ölçüm sorunlarını yakalar. Yapamadıkları ise deneyi yeniden kurmak ya da veriyi bağımsız olarak üretmek; çoğu zaman ham veriye bile erişemezler. Yani yayın, bir bulguyu denenmiş ve eleştiriye açılmış hâle getirir, doğru hâle getirmez. Şu an bildiğimiz kadarıyla bu ayrımı görmek, bir çalışmanın ardından gelen tartışmayı da daha sağlıklı kılıyor. Bence sorun, yayın rozetinin bu farkı okurdan gizlemesinde.