Açık Uçlu Final, Yorumcuyu Sorumluluğa Çağırır

Bazı filmler son sahnede durur ve kararı bize bırakır. Kahramanın seçimi gösterilmez, ya da gösterilir ama anlamı kapalı kalır. Bu boşluk seyirciyi edilgen bir tanık olmaktan çıkarıp anlamın kurucusu yapar. Sartre'ın kötü inanç dediği şey tam burada belirir: bir yorumu benimsediğimizde o yorumun sorumluluğunu da üstleniriz, ama bunu çoğu zaman filmin üzerine yıkarız. Bence açık final bu yüzden etik bir iddia taşır. Yönetmen cevap vermeyerek cevabın bizden geldiğini söyler. Asıl mesele, o cevabın ne kadar dürüst olduğunu ölçüp ölçmediğimizdir.