Kaygı, Özgürlüğün Ücretini Gösteren Bir Fiyat Etiketidir

Çoğu insan bir kararı ertelediğinde bunu tembellik ya da dikkatsizlik diye adlandırır. Oysa ertelenen çoğu zaman karar değil, o kararın bizi neye bağlayacağının korkusudur. Eşikte duran kişi içeri girerse ne olacağını bilmez, bilmediği için kendine bir süre daha tanır. Özgürlük dışarıdan bakınca bir kazanım gibi görünür, ama seçme hakkının omuzlara bıraktığı sessiz ağırlık hiç hafiflemez. Kierkegaard kaygıyı tam bu noktaya yerleştirir: Özgürlüğün başının döndüğü an. Sartre ise kaygıyı özgürlüğün kendi bilincine varışı olarak okur. Bu okumayı kabul ediyorum ama bir adım daha atmak istiyorum. Kaygı yalnızca seçimi durduran bir duvar değil, neyin gerçekten bizim için önemli olduğunu gösteren bir işaret de olabilir. Belki kaygının bedeli, özgürlüğün kendi kendine ödediği bir borç değil, seçtiğimiz şeyi gerçekten sahiplenip sahiplenmediğimizi gösteren bir ölçüdür.