J.W.Goethe - Genç Werther'in Acıları

''Eğer insanlar -niçin böyle yaratılmış olduklarını Tanrı bilir- imgelemleriyle geçmişteki kederin anılarını çağrıştırmak uğruna bu denli çaba gösterecekleri yerde, kayıtsız bir şimdi'ye katlansalardı, çektikleri acı daha az olurdu.''

''Keşke hergün şöyle diyebilsek: Sevdiklerimizin üzerinde, sevinçlerini paylaşmak ve mutluluklarını çoğaltmaktan başka hiçbir etkimiz yok. İçlerindeki can, kaygı dolu bir tutkunun acılarıyla kıvranırken ve kederle sarsılırken, yüreklerine bir damla su serpebiliyor muyuz acaba?''

''Sevgisiz bir dünyanın yüreğimiz için ne anlamı olabilir? Işıksız bir oyuncak fenerden farksızdır! Feneri yakar yakmaz beyaz duvarın üzerinde rengarenk imgeler oluşur! Ancak geçici hayaller olsalar bile, biz yine de küçük oğlanlar gibi karşılarına geçip bu büyülü görüntülere seviniriz, onlarla mutlu oluruz.''

Genç Wertherin Acıları - Goethe

Oyuncak fenerin beyaz duvarda rengarenk görüntüler çizmesi bende hep ayrı bir hüzün bırakmıştır. Küçük bir çocuğun o görüntülere sevinmesi kadar, o sevincin ne kadar kırılgan olduğu da hissettiriyor. Geçici hayallerin mutluluk sayılıp sayılmayacağı sorusu bence tam buradan açılıyor. Fener kapanınca duvar yeniden boşalıyor, yine de o birkaç dakikalık renk eksik kalmış bir şeyi tamamlamıyor mu? Werther'in bu imgeyi neden seçtiğini düşünüyorum, çünkü anlam belki ışığın kendisinde değil, duvara vuran o geçici renklerde aranmalı.