Hatalı Hatırlama Tanıklıkta Güvenilir Bir Kayıt Gibi Sunulur

Arkadaş toplantılarında aynı olayın birkaç kez anlatıldığını çoğumuz duymuşuzdur. Her seferinde cümleler biraz daha yuvarlanır, ayrıntılar yerli yerine oturur ve dinleyen de bir süre sonra o akıcılığa kapılır. Bence burada dikkat çekici olan, anlatının pürüzsüzleşmesinin hatırlamanın doğruluğu hakkında pek bir şey söylemediği. Akıcılık bizde doğruluk hissi üretiyor gibi görünüyor; yani güveni taşıyan şey olayın kendisinden çok, onun ne kadar rahat dile getirildiği. Sizce bir anlatıyı ne kadar akıcı olduğuna bakarak değerlendirmek mümkün mü?