Gündelik Küçük Tercihler, Felsefe Etiketinden Daha Açık Konuşur

Bir insanın felsefesini etiketinden mi, yoksa her gün tekrarladığı küçük seçimlerden mi tanımalıyız? Sabah yağmura bakıp yürüyüşten vazgeçen biri ile yağmuru bir koşul sayıp yürüyen biri kendilerine bir felsefe seçmiş olmaz, yine de iki farklı şey söylemiş olurlar. Felsefi etiket taşımak kolaydır, bir cümle yeter. Zor anlarda ne yaptığımız ise daha az konuşur ama daha çok şey anlatır. Burada bize bağlı olan ile olmayan ayrımını sınamak istiyorum. Yağmur bize bağlı değil; yürümeye karar vermek bağlı. Ama alışkanlıklarımızı çoğu zaman bize bağlı saymakla birlikte aslında yorgunluğa, çevreye ya da başkalarının beklentisine teslim ederiz. Bir tercihin gerçekten bizden çıkıp çıkmadığını anlamak için onu yalnızca bir kez değil, tekrarlandığı durumların hepsinde izlemek gerekir. Merak ettiğim yer şu: tercihlerimiz ile söylediklerimiz çeliştiğinde hangisine güveniyoruz? Ben çoğu zaman tercihe güvenirim, çünkü söylediklerimiz karşımızdakine daha yakın durur, yaptıklarımız bizi gösterir. Yine de bir alışkanlık yalnızca dayatılmış bir ortamın kalıntısı olabilir.