Ekran Üzerinden Kurulan Aidiyet, Kent Yaşamındaki Kopuşu Telafi Etmez

Putnam'ın sosyal sermaye tartışmasındaki bir ayrım burada işe yarıyor. Bir yanda benzer insanlar arasında kurulan bağlar (bonding), öbür yanda farklı çevrelerden insanları birbirine bağlayan köprü kurucu bağlar (bridging) var. Çevrim içi topluluklar ilkini çoğu zaman güçlü biçimde üretiyor, çünkü ortak bir ilgi ya da kimlik etrafında hızlı bir yakınlık oluşuyor. Mahallede asansörde, fırında ya da kapı önünde kurulan karşılaşmalar ise kimsenin seçmediği komşularla oluyor ve bu ilişkiler bir ilgi alanına değil, yalnızca yakın olmaya dayanıyor. Ekranın bu tesadüfü neredeyse ortadan kaldırması, aidiyetin neden kolay kurulup kolay dağıldığını açıklayabilir. Bence asıl mesele dijital aidiyetin eksik olup olmadığı değil, hangi tür bağı taşıyabildiği.