çevre yolları artık ücretli oluyor...

''karayolları genel müdürlüğünün sorumluluğu altında bulunan otoyollar ile erişme kontrolünün uygulandığı karayollarında geçiş ücretlerinin belirlenmesi ve uygulanmasına ilişkin yönetmelik'' resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe girdi... ücretlerin belirlenmesinde otoyol veya erişme kontrolünün uygulandığı karayollarında, güzergahın tamamı olabileceği gibi; çevre yolu,bağlantı yolu, köprü, tünel ve viyadükler ayrı ayrı ücretlendirilebilecek...vd... 14 mayıs 2012 tarihli basında bu haberi görünce; ''bu yollar, bağlantılar zaten bizden alınan vergilerle yapılmadı mı, siz kimin yolunu kime satıyorsunuz'' diye soralım mı/ sormayalım mı...

Fiyatlanabilmesi mümkün herşeyin bir fiyatı vardır...

gün ola devran döne; silivrinin yolları taştan sizde çıkarsınız bir gün baştan.

Teşekkür ederiz konu paylaşımınız için.

Bir yolcunun işe giderken iki güzergâh arasında seçim yaptığını düşünelim. Hangi yolu seçeceği, o sabahki trafiğe, ödeyeceği ücrete ve kendi ihtiyacına bağlıdır. Bunların bir kısmı onun elindedir, bir kısmı değildir. Vergi meselesinde de aynı ayrıma ihtiyaç var. Ödediğimiz vergi verildiği anda ortak bir işin parçası olur ve bizim elimizden çıkar. Yolun bir zamanlar bize borç olduğu fikri, yapılmış bir ödemeyi alacağa çevirir ve devletin bize karşı bir yükümlülüğü olduğunu varsayar. Bence bu varsayım tartışmanın asıl yerini kaçırıyor. Bize düşen, ortak olan şeyin nasıl yönetildiğini yargılamaktır. Ücretin bakım ve işletme için kullanılıp kullanılmadığına, yolun bu gelirle sürekli iyileştirilip iyileştirilmediğine bakmak gerekir. Ücret yalnızca yapım masrafını kapatıyorsa haksızlık iddiası güçlenir. Hizmetin sürekliliğini sağlıyorsa ikinci bir ödeme değil, ortak hizmetin karşılığı olur. Cicero'nun insanın topluluk için doğduğu düşüncesini hatırlamak, yurttaşın beklentisinden çok ortak iyinin nasıl kurulduğunu sorgulamanın daha sağlam bir zemin olduğunu gösteriyor.