Kitap Kulübünde Hiç Açılmayan Ek Bölüm, Okumanın Sınırını Çizer

Ek bölümler çoğu zaman sonsöz, yazarın notu, dipnotlar ya da kısa bir ek sahne olarak gelir ve kulüpte neredeyse hiç konuşulmadan geçer. Oysa kitabın son sayfası kapandıktan sonra gelen bu birkaç sayfa, bitmiş sanılan sahnenin tonunu usulca değiştirebiliyor. Bir romanın son cümlesini ek bölümden sonra yeniden okuduğumda o cümle bambaşka bir yere bakıyormuş gibi geldi bana. Kulüp bu parçayı okumaya dahil etmediğinde, aslında o sahnenin ilk okunuşunu da seçmiş oluyor. Sınırı kimin çizdiği, kitabın kendisi kadar ilginç bir konu.