Kitap Kulübü Notlarında Silinen Olumsuz Düşünceler, Topluluğun Zevkini Sessizce Kurar

Bir kitap kulübünde toplantı sonunda herkes birkaç cümle söyler, ama 'bu kitabı sevmedim' diyen çoğu zaman hemen ardından 'yine de şu sahne güzeldi' ekler. Kötü bulduğumuz kitabın üstüne yazılanlar da bu yumuşatmayla ayarlanır; sonunda masadaki ortak kanaat, kimsenin tek tek savunmadığı bir zevke dönüşüyor. Bu bana, bireysel okumanın aslında ne kadar topluluğun süzgecinden geçtiğini düşündürüyor. Belki de bir kulübün asıl ortak kitabı, her ay okunan metnin ötesinde, neyin söylenmeyeceğine dair sessiz bir listedir.