Çeviride kaybolan deyim, şiirin hafızasından da bir parça alır

Bence çeviride kaybolan şey anlam değil, dizenin okurun kulağında yankılandığı yer. Deyimin mahalle kahvesinde ya da sofrada geçen gündelik kullanımı çeviriye geçerken yalnızca sözlük karşılığını taşır; o ifadeyi ilk duyduğumuz yer ise gider. Bu yüzden çevrilmiş bir dize doğru okunsa bile bir yabancı gibi durur. Karşı görüş haklı bir noktaya işaret ediyor: şiir anlamını taşıyabildiği ölçüde ayakta kalır ve yerel çağrışımı arayan okur metni yanlış yerden okuyabilir. Yine de bu kaybın tamir edilemez olduğunu düşünmüyorum. Okur çevirinin yanına kendi hafızasından bir karşılık koyarsa dize yeni bir yuva bulur. Kaybı kabul etmek çevirinin işini küçültmez, sadece o işi başka bir yere taşır.