Kaçınma Davranışı Kaygıyı Azaltır Gibi Görünür, Ama Ertelenmiş Bir Yük Bırakır

Kaçınmanın kısa vadede rahatlattığı doğru, ama bu rahatlamayı kaygının azalması olarak okumak bence yanıltıcı. Psikolojide buna negatif pekiştirme ve kaçınma döngüsü deniyor: Tehdit gibi algılanan bir şeyden uzaklaşınca kaygı anlık olarak düşer ve beyin bu uzaklaşmayı işe yarar bulur. Oysa görev ya da düşünce yerinde durur, hatta biraz daha büyür, çünkü onunla yüzleşmediğimiz için kaygının gerçekten yerinde olup olmadığını da öğrenemeyiz. Karşı görüşe göre bazen kısa bir uzaklaşma insanı toparlar ve yüzleşmeye hazırlar, bu da yararlı olabilir. Bu doğru olabilir. Bence fark, uzaklaşmanın bir mola mı yoksa bir kaçış mı olduğunda yatıyor; kaçış olduğunda yük çoğu zaman sonra daha ağır geri döner.