Dize Sonundaki Boşluk, Okura Bırakılmış Bir Alan Değil, Şairin Kurduğu Bir Sınırdır

Bence dize sonundaki boşluk şairin okura bıraktığı bir sorumluluk değil, şairin bilerek daralttığı bir alandır. Üç nokta koymak bir şeyi silmek anlamına gelmez; hangi duyguya kapı açılacağını ve hangisinin kapalı kalacağını seçmektir. Bu yüzden okurun doldurduğu boşluk ne kadar serbest görünse de şairin çizdiği sınırın içinde kalır. Karşı görüş, anlamın tamamen okurun kendi ürettiği bir şey olduğunu söylüyor ve bunun bir kısmına katılıyorum; ama okurun kendi payını doldurabilmesi için bir zemine ihtiyacı var, ve o zemin çoğu zaman sessizliği kuran şairin elindedir.