Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Bir oğlan görürsün..

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 2

Toplam: 1,063

Sokrats

Yeni Üye
Katılım
12 Nis 2012
Mesajlar
47
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Yaş
33
Bir oğlan görürsün... Yüzü çok çekici gelir.
Ne bileyim bazen gülüşü, bakışı ya da somurtganlığı. Bazen boyu posu...
Hoşuna gider bir şekilde. Belki o da o an senden hoşlanır. Bakışırsınız, konuşursunuz, aynı arkadaş ortamında takılırsınız. Ya da seni farketmez bile. Sen orada boş boş ona bakarsın. Karşılaşmanız çok güzel olur, ya da çok kötü.
Öyle ya da böyle akılda kalan bir şekilde karşılaşmış olabilirsiniz. Böyleyse ilerde gene kader sizi karşılaştırır. Bu olasılıklar çok uzar giderde sonuç aynıdır genelde.
Sen ona bakmaktan zevk alırsın.
Konuşmak hoşuna gider.
Karşılaşmayı iple çekersin.
Karşılaştığında yüzünde aptalca bir gülümseme oluşur.
İleride konuşup, anlaştıkca gülümsemesi bile sana huzur verir.
Birden nasıl olduğunu anlamadan bağlanırsın ona. Her şeyin o olur. Gecen, gündüzün, gülümsemen, hatta onun için ağlar olursun. Sonralardan rüyalarına bile girer. Bilinçaltın nasıl kabullendiyse onu.. Ondan gelen mesajları büyük heyecanla okurken, onu gördüğünde elin ayağına dolaşırken.. Ya...vaş yavaş, birden hızlıca; mesaj atmaz, konuşmaz, bakmaz olur, selamlaşmaz olursunuz...
Yani o da unutulmaya mahkum olur. Ellerinde hayal kırıklıkların kalır. İnadına olurcasına ondan bir şeyler karşına çıkar. Bilinç altın hala onu sayıklerken, gözyaşların durur birden.
Kalbin gene bir başkasına vurulur. Böyledir işte aşk..
 

Edebiyat Köşesi

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
423
Tepkime puanı
3
Puanları
0
Metindeki 'karşılaştığında yüzünde aptalca bir gülümseme oluşur' cümlesi bende hoş bir kırılma yarattı, çünkü aşkın en başta bizi küçük ve masum bir şeye dönüştürdüğünü hatırlattı. Barthes'ın Bir Aşk Söyleminin Parçaları adlı kitabında aşkın bekleme ve yokluk içinde bir dil olarak kurulduğunu düşünmek, bu döngüyü yalnızca kaderin işi olmaktan çıkarıyor. Mesaj gelmeyen telefon, bakılmayan yüz de yazılmış bir metin gibi okunabiliyor. Yine de bağlanma ile unutuluş arasındaki geçişi sadece kaçınılmaz saymak mı, yoksa her seferinde nasıl kurulduğuna bakmak mı daha doğru olur, merak ediyorum.
 
Üst