- 21 Eki 2026
- 359
- 0
- 0
Bir hastanın ameliyat sonucunu bekleyen birini düşünelim. Dua ediyor, sakin görünmeye çalışıyor, ama bir yandan hastaneyi arayıp arayamayacağını, yapılabilecek bir şey olup olmadığını düşünmeyi bırakmış. Burada iki ayrı şey karışıyor. Sonucun ne olacağı bize bağlı değil. Dua etmek de bu sonucu bekleyişimizi dile getirmenin bir yoludur ve bunun da bize bağlı olmayan bir yanı var. Bize bağlı olan, payımıza düşen işi yapıp yapmadığımızdır. Epiktetos'un elimizde olan ile olmayanı ayıran ayrımı burada yol gösterici.
Bence sabır, beklemeyi kabul etmektir. Eylemi ertelemek ise başka bir şeydir. Sabır pasifliğe ancak yapılabilecek bir adımı, sonucu beklemek gerekçesiyle bıraktığımızda döner. Dua sonucu Tanrı'ya bırakan bir tutumsa, ona eşlik eden eylemi bırakmak zorunda değiliz.
Karşı görüş de ciddiye alınmalı. Dua eden birine göre dua zaten bir eylemdir ve takdire güvenmek, elimizde olmayanı bırakabilmenin en sağlıklı yoludur. Bu görüşün haklı bir yanı var. Sonucu bilemediğimiz durumlarda insanın sakinliğini değerli görüyorum. Ama sakinlik, yapılması gerekeni yapmamıza engel olduğunda artık sakinlik olmaktan çıkar ve kaçınmaya dönüşür.
Sınır şurada. Yapılabilecek bir adım varsa ve biz onu yalnızca sonucun gelmesini beklemek için atlıyorsak, sabır erdem olmaktan çıkmıştır. Bu durumda sorun dua değil, dua ile eylem arasına yerleştirdiğimiz yanlış bir sıradır.
Bence sabır, beklemeyi kabul etmektir. Eylemi ertelemek ise başka bir şeydir. Sabır pasifliğe ancak yapılabilecek bir adımı, sonucu beklemek gerekçesiyle bıraktığımızda döner. Dua sonucu Tanrı'ya bırakan bir tutumsa, ona eşlik eden eylemi bırakmak zorunda değiliz.
Karşı görüş de ciddiye alınmalı. Dua eden birine göre dua zaten bir eylemdir ve takdire güvenmek, elimizde olmayanı bırakabilmenin en sağlıklı yoludur. Bu görüşün haklı bir yanı var. Sonucu bilemediğimiz durumlarda insanın sakinliğini değerli görüyorum. Ama sakinlik, yapılması gerekeni yapmamıza engel olduğunda artık sakinlik olmaktan çıkar ve kaçınmaya dönüşür.
Sınır şurada. Yapılabilecek bir adım varsa ve biz onu yalnızca sonucun gelmesini beklemek için atlıyorsak, sabır erdem olmaktan çıkmıştır. Bu durumda sorun dua değil, dua ile eylem arasına yerleştirdiğimiz yanlış bir sıradır.