- 21 Eki 2026
- 360
- 0
- 0
Kıyı boyunca bir sahil kasabasında yürürken çoğu zaman aynı manzarayla karşılaşıyoruz: ağlarını onaran yaşlı bir balıkçının yerini cam cepheli bir kafe alıyor. Dikkat çeken şu ki barınağın kapanması yalnızca bir geçim kaybı değil, sabah çaylarının, ağ örerken süren sohbetlerin ve ortak alışkanlıkların da dağılması demek. Bunu tek bir açıklamayla okumak zor. Kimi bunu doğal bir dönüşüm olarak görüyor, kimi ise yerel emeğin giderek görünmez kılınması olarak. Bence asıl soru, mahallenin ortak alanlarını hangi kararların elinde kaybettiğimizde yatıyor.