Bir eğilim sorumluluğu ortadan kaldırır mı?

Genlerin davranışı etkilediği doğruysa, bir eylemin sorumluluğu kime ait kalır? Bu soruyu düşündükçe 'benim yapım böyle, ne yapayım' cümlesindeki rahatlamayı fark ediyorum. Sorumluluğun ağırlığı bir anda bedenin ya da dizilerin üzerine kayıyor gibi. Sartre'ın kötü niyet dediği şey tam bu noktada görünür olur. İnsan kendini bir nesne gibi tanımlayıp seçimini dışarıdaki bir zorunluluğa devreder. Eğilim gerçekse o eğilim vardır, ama eğilimi yaşamak ona verilen anlamı ve karşısında takınılan tavrı belirlemez. Burada bir gerilim görüyorum: eğilim seçimin koşulu olabilir ve sorumluluğu daraltabilir, ama seçimin yerini aldığında insan özgürlüğünü değil bir mekanizmayı yaşıyor olur. Asıl zor olan, bu ayrımın insanın kendi içinde nasıl kurulduğu. Bir eğilimin ne zaman 'beni çeken bir şey', ne zaman 'bende olan bir şey' olduğunu kim söyleyebilir? Belirlenimin dışında bir alan mı arıyoruz, yoksa belirlenimin içinde kurulan bir ilişkiyi mi?