Belgeselde arka plan müziği tarafsızlığı bozar mı?

Bir belgeselin arka planında çalan müzik çoğu zaman görüntüden önce neye inanacağımızı belirliyor gibi geliyor. Bu katman fark edilmeden çalıştığı için de sorgulanması zor. Sizce belgesel müziği, anlatıcının sesinden önce kafamızdaki hükmü kuruyor mu? Mesela duygusal bir parça, iddiayı olduğundan daha kesin gösterebilir. Tersini düşünmek de mümkün: müziksiz bir belgesel daha tarafsız mı görünür, yoksa sessizlik de bir tercih mi sayılmalı? Bence ikincisi daha ilginç, çünkü sessizliği kimse seçilmiş bir şey olarak görmüyor.