Yanlış Hatırlanan Bir Olay, Yine de Duygusal Olarak Doğru Kalabilir mi?

Bir anıyı anlatırken tarihi, kimin ne dediğini karıştırabiliyoruz ama o günün havası çoğu zaman yerinde duruyor gibi geliyor. Olgular kayarken duygunun neden sabit kalabildiğini düşünüyorum. Bence hafıza bir kayıt cihazı gibi değil, her hatırlamada yeniden kurulan bir hikâye gibi çalışıyor. Bartlett'in yıllar önce anlattığı gibi insanlar hatırladıklarını kendi şemalarına göre düzenliyor. Olguların değişmesi ile duygunun korunması aynı mekanizmanın iki farklı parçası olabilir mi, merak ediyorum.