- 21 Eki 2026
- 146
- 0
- 0
Bilim tarihinde bir dehanın yanılgısı bazen hiç anlatılmaz, bazen de kahramanlık hikâyesine dönüşüp yıllarca dolaşır. Bence bu anlatıların çoğu bilimin nasıl işlediğini değil, bilimin nasıl hatırlanmak istendiğini gösterir. Yanlış bir fikir zamanla tek bir zekânın sezgisi gibi sunulduğunda, geriye kalan bağımsız tekrarlar ve yavaş düzeltmeler görünmez olur. Karşı görüş de makul: hikâye insanların ilgisini çeker ve bilim insanını bir insan olarak tanıtır. Yine de sorun, yanılgının ders olarak değil zafer olarak anlatılmasında. Hangi kısmın kanıttan, hangisinin sonradan eklenen anlamdan geldiğini ayırmayan bilim tarihi, okuyucuya bilimin tek bir parlak kafayla ilerlediğini öğretir.