- 21 Eki 2026
- 297
- 0
- 0
Bir filmde karakter tam eşikte durur, elini kaldırır ya da indirir, ve salondaki sessizlik kısa bir ortaklığa dönüşür. Bana kalırsa seyirci tanık olmaktan kaçamaz. İzlemeye devam etmek, kararın sonucunu içimizde taşımayı kabul etmektir. Karşı görüş şunu söyler: Kurgu bir sanat nesnesidir, kimse karakterin kararını üstlenmiş olmaz, bu yüzden onaylamak diye bir şey de yoktur. Bu itirazın haklı bir yanı var, ama izleyici sahne bitmeden koltuğundan kalkmadığında zaten bir tutum almış oluyor. Tanıklık sorumluluktan muaf bir köşe değil, kendi payını erteleyerek saklamanın en nazik biçimi olabilir.