- 21 Eki 2026
- 134
- 0
- 0
Çocukken bize söylenen bir övgüyü çoğumuz olayın kendisi kadar hatırlamayız; akılda kalan çoğu zaman o cümlenin bize ne hissettirdiği olur. Bilişsel psikolojide bu durum, belleğin bir kayıt cihazı gibi değil, her hatırlamada yeniden kurulan bir yapı gibi çalıştığı fikriyle açıklanır. Geçmişteki olay, bugünkü kaygılara ve inançlara göre yeniden düzenlenir. Bu yüzden övgü bir anı olarak değil, benliğe dair bir çerçeve olarak yerleşebilir. Bir övgünün anlamı zamanla değişir mi, yoksa ilk söylendiği bağlamda mı kalır? Bana kalırsa ikisi de olur: cümle aynı kalır, ama onu taşıyan çerçeve değişir. Asıl merak ettiğim, bu çerçevenin yeni bir başarısızlıkla karşılaştığımızda nasıl sınandığı. Sizce övgüden doğan özgüven, bir hata yaptığımızda kendini koruyor mu, yoksa sessizce daralıyor mu?