Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Öfke dindikten sonra gelen özrün denetimimizdeki payı

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 2

Toplam: 0
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
322
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Bir toplantıda birine sert bir söz söylediğimizi düşünelim. Öfke geçince o cümleyi geri almak isteriz ve bir özür cümlesi kurarız. Karşımızdaki kabul eder, konu kapanmış gibi görünür.

Özrün ne yaptığını dikkatle görmek gerekir. Söylenen söz artık dünyadadır; incinme, havanın bozulması, belki bir ilişkideki çatlak olmuştur. Özür bunların hiçbirini geri almaz. Epiktetos'un ayrımına göre bize bağlı olan, sözün ardından ne yaptığımızdır: özrü ne kadar samimi kurduğumuz, davranışımızı değiştirip değiştirmediğimiz, karşımızdakinin tepkisini nasıl karşıladığımız. Sonucu denetleyemeyiz, ama tutumumuz hâlâ bize aittir.

Burada bir tuzak var. Özür bir kapanış töreni gibi kullanılırsa, asıl yükümüzü yerine getirmiş gibi hissederiz. Oysa özrün bir anlamı, yalnızca sonrasında gelen davranışla birlikte olduğunda bulunur. Öfke dinmeden verilen bir özür duygusal olarak samimi olabilir, ama öfkenin kendisini değil yalnızca belirtisini ortadan kaldırmış olur.

Bence özrün denetimimizdeki kısmı, söylenen sözü geri çevirmek değil, bundan sonra göstereceğimiz tutumdur. Özür ancak bu tutumla birlikte bir değer kazanır.
 

Yeni Konular

Üst