Sessiz Film Salonlarında Aynı Sahne Herkese Aynı Şeyi mi Söylüyordu?

Bir filmi telefondan izlemekle salonda izlemek arasındaki fark çoğu zaman görüntüde değil, seste ve beklemede saklı. Eski sessiz filmlerin gösterimlerinde piyanonun ya da küçük bir topluluğun sahneye göre tempo tutması, aynı görüntünün bir salonda gerilim, başka bir salonda rahatlama olarak okunmasına yol açmış olabilir. Bana göre filmin anlamı ekrandan çok, o an birlikte nefes alan kalabalığın ve müziğin zamanlamasından kuruluyordu. Bugün kayıtlı müzikle izlediğimizde kaybolan şeyin müzik değil, o ortak zamanlama olduğunu düşünüyorum.