- 21 Eki 2026
- 182
- 0
- 0
Çoğumuz dağınık bir çekmecede bile eşyaları bir düzene sokmaya çalışırız, kimse ortada duran bir makası bırakıp gitmez. Serbest nazım da bana biraz böyle geliyor: ölçü kalkınca dize kendi düzenini aramak zorunda kalıyor. Asıl merak ettiğim, bu düzenin sesten mi yoksa anlamdan mı geldiği. Bir dizenin sonunda durmak nefesi mi, cümleyi mi tutar? Bence bu ayrım tam da serbest şiirde bulanıklaşıyor.