Ontoloji metafiziğin bir parçasıdır; asıl kaybolan ayrım, varlık taahhüdü ile ilişki iddiası arasındaki çizgidir

Ontoloji ile metafizik arasındaki farkı sözlük tanımından öğrenmek yetmez, çünkü sözlükler iki terimi de varlık üzerine düşünmek gibi geniş bir çerçevede bırakır. Bana göre fark şöyle kurulabilir: ontoloji neyin var olduğunu ve bu varlıkların hangi kategorilere ayrıldığını sorar; metafizik ise gerçekliğin en genel yapısını sorar ve bu soruların içine nedensellik, zaman, zorunluluk ve olasılık, kişisel kimlik gibi konuları da katar. Dolayısıyla ontoloji metafiziğin bir parçası olarak düşünülebilir. Karşı görüş ciddiye alınmalı. Wolff, ilk felsefeyi ontologia adıyla kurduğunda bu terim metafiziğin eşanlamlısı gibi yaygınlaştı. Kant da Saf Aklın Eleştirisi'nde ontolojiyi metafiziğin içinde, saf anlağın kavramlarının incelenmesi olarak ele alır; yani iki terim orada birbirinden kopuk değil, iç içedir. Bu kullanım gösteriyor ki 'hangisi daha genel' sorusu tek başına yeterli bir ölçüt değil. Yine de Quine'ın On What There Is metninde savunduğu gibi, bir kuramın neyin var olduğuna dair taahhüdü, değişkenlerinin neyi kapsadığına bakılarak okunabilir. Bu ölçüt ontolojinin ayırt edici bir çekirdeği olduğunu gösterir: açık bir varlık taahhüdü. Tartışmada ayrımı en çok kaybettiren şey ise bir iddianın hangi düzeyde yapıldığının belirsiz kalmasıdır. 'Zihin fiziksel midir?' sorusu hem bir varlık sorusu hem de zihin ile beden arasındaki ilişki sorusu gibi okunabilir; iki taraf farklı sorulara cevap verip aynı yerde buluşmuş sanabilir. Benim önerim, her iddiaya önce bunun bir varlık taahhüdü mü yoksa bir ilişki ya da zorunluluk iddiası mı olduğunu sormak. Ayrım bu soruyla netleşir.