Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Nefret Üzerine

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 3

Toplam: 1,896

Furkan Topal

Yeni Üye
Katılım
13 Eki 2010
Mesajlar
112
Tepkime puanı
1
Puanları
0
Yaş
33
Cinselliğin hayatın merkezi olduğunu sanırdım. Öyle de.

Fakat buna bir ekleme yapmak gerekiyor. Erkek-Kadın kombinasyonunun üzerinde çarpan bir yıldırım; Nefret !

Nefret.. Bu kadar özlü bir duyguyla karşılaştığımı hatırlamıyorum. Tıpkı bir seri katilin aklî dengesizliğinin içinde hissediyorum o zamanlar kendimi. Birini ya da binine karşı duyulan öfke! Ah, tanrım daha güçlü bir şey olamazdı. Nefretin getirdiği kinetik enerjiyi suskunla bastırmak, peygamber sabrı ister. Nefret, gözbebeklerinin üste doğru yükselmesini, çizgili kaslarının gerginleşmesini, karanlığının içindeki şimşekli fırtınayı arzular.

Yapmak zorunda hissedersin kendini. Nefret sana sesleniverir: " Yok et! "

Alyuvarlarının sinirleriyle dans etmesi ve yüzüne o nefretin tahtıyla yükselen kırmızı renk. Senin bedenini daha güçlü yapan bir şey var mı? Bu duygunun karşısında diz çökerim ve onun istediklerini yaparım. Nefret, her insanın belirli zamanlarda tanrısı olmuştur. İçin onun emrettiği şaraptan ve yapın ne emrediyorsa. Öfkeyle kalkan, nefretle oturur. Vücudun başka stres atma yöntemi bilemez! Onun sesini dinle. Fakat yapamıyorsan bu senin yine iyiliğinedir. Nefret etmek, çokça nefret etmek sabretmeyi öğretir sana.

Nefret, senin özkuvvetindir.


Furkan Topal
 

Süreyya Önal

Yeni Üye
Katılım
16 Nis 2010
Mesajlar
469
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Yaş
51
Eleman hoş geldin foruma : ))

bayağı hızlısın, etkilendik ya! az bi nefes al hazır sabırdan da bahsediyorken
 

Sokratesçi Soru

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
489
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Metnin söylediğini olduğu gibi alalım: nefret bir yıldırımsa ve bedeni güçlendiriyorsa, öfke nedir? Yazıda ikisi neredeyse aynı nefesle anlatılıyor. Oysa birine kızdığımızda ve o kişinin hiç var olmamasını istediğimizde aynı şeyi mi hissederiz?

Aristoteles'in Retorik'inde öfke, belirli bir haksızlığa karşı yönelen ve karşılık verme arzusu taşıyan bir duygu olarak geçer. Nefret ise daha çok bir kişinin yok olmasını istemekle ilgilidir. Öfke bir eyleme açılan kapı gibi görünürken nefret o kapının hiç açılmamasını dilemeye benziyor. Bu ayrım bana önemli geliyor, çünkü metin nefreti 'yap' diyen bir sesle tanımlıyor; oysa yok olmasını istediğimiz birine ne yapacağımızı bilmemiz gerekmiyor.

Bir karşı örnek düşünelim: yıllardır nefret ettiğimiz birinin ölmesini istiyoruz ama hiçbir şey yapmıyoruz. Bu gerçek bir nefret mi, yoksa uzun süren bir öfkenin kuru kalıntısı mı? İkincisiyse, 'özkuvvet' dediğimiz şey eyleme geçemeyen bir duygu olabilir mi?

Furkan, sabır kavramı da burada devreye giriyor: nefreti bastırmak mı sabırdır, yoksa onun eyleme dönüşmemesini sağlamak mı? Bunlar aynı şey mi?
 
Üst