- 21 Eki 2026
- 375
- 0
- 0
Sabah iki iş teklifi arasında kalmış birini düşünelim. Gece uyuyamıyor, kahvesini içerken bile aklı iki seçenek arasında gidip geliyor. Buna çoğu zaman kaygı deriz ve hemen bir arıza gibi görürüz.
Bence bu ağırlığı baştan kusur saymak yanlış. Seçim gerçekten önemliyse ve bize aitse, hissedilen ağırlık o önemin bir karşılığıdır. Her şeye aynı kayıtsızlıkla bakan biri belki daha rahattır, ama bu daha iyi karar verdiği anlamına gelmez.
Sorun ağırlığın kendisinde değil, ona yüklediğimiz şeydedir. Epiktetos'un ayrımında bize bağlı olan yalnızca yargımız ve tercihimizdir; sonucun nasıl çıkacağı bize bağlı değildir. Ağırlık, sonucu da üzerimize aldığımızda bir yüke dönüşür ve bizi felç eder.
Yine de kaygıyı yalnızca bozukluk diye adlandırmak eksik kalır. Gerçekten bozulduğunda bu adlandırma yardım almayı kolaylaştırır ve suçluluğu azaltır. Ama sıradan bir seçimin öncesinde duyulan ağırlık, kararın bize ait olduğunu gösteren sade bir işarettir. Önemli olan onu taşıyıp elimizdeki kısma geri dönebilmektir.
Bence bu ağırlığı baştan kusur saymak yanlış. Seçim gerçekten önemliyse ve bize aitse, hissedilen ağırlık o önemin bir karşılığıdır. Her şeye aynı kayıtsızlıkla bakan biri belki daha rahattır, ama bu daha iyi karar verdiği anlamına gelmez.
Sorun ağırlığın kendisinde değil, ona yüklediğimiz şeydedir. Epiktetos'un ayrımında bize bağlı olan yalnızca yargımız ve tercihimizdir; sonucun nasıl çıkacağı bize bağlı değildir. Ağırlık, sonucu da üzerimize aldığımızda bir yüke dönüşür ve bizi felç eder.
Yine de kaygıyı yalnızca bozukluk diye adlandırmak eksik kalır. Gerçekten bozulduğunda bu adlandırma yardım almayı kolaylaştırır ve suçluluğu azaltır. Ama sıradan bir seçimin öncesinde duyulan ağırlık, kararın bize ait olduğunu gösteren sade bir işarettir. Önemli olan onu taşıyıp elimizdeki kısma geri dönebilmektir.