Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Anlikcilik

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 2

Toplam: 1,384

phi

Felsefe.net
Yeni Üye
Katılım
13 May 2008
Mesajlar
1,906
Tepkime puanı
174
Puanları
63
İnsanın anlıksal yetilerinin; anlama, düşünme ve bilme yetilerinin önemini vurgulayan, bilginin temel olarak salt insan anlığından türetilebileceğini savunan, bu anlamda usçuluk ve idealizm gibi akımlarla aşağı yukarı aynı görüşü dile getiren bilgi kuramı ya da öğretisi. Aynı zamanda ahlak felsefesinde de insan an anlığının ve bilginin ahlâklı edimler için kilit kavramlar olduğunu savunan görüş.

Felsefe tarihinde, genelde felsefede özeldeyse ahlak felsefesinde, en belirgin olarak göze çarpan anlıkçı filozoflara örnek diye en başta Sokrates venilebilir. Bilginin ahlaklı edimler için yeterli olduğunu, erdemin bilgiyle bir ve aynı şey olduğunu düşünen Sokrates’in bir tür usçu olduğunu da kabul edecek olursak usçuluk ile anlıkçılığın aynı bağlamlarda bir birlerinin yerine kullanılabilir kavramlar olduğunu söyleyebiliriz.

“Kim ne derse desin, mutlu insanın en mutlu anı, uykuya daldığı andır ve mutsuz bir insanın en mutsuz anı, uykudan uyandığı andır. insan hayatı, bir tür hata olmalı.”
(A.Schopenhauer)

Felsefe Sözlüğü- A.Baki Güçlü; Erkan Uzun; Serkan Uzun; Ü.Hüsrev Yoksal-Bilim ve Sanat Yayınları
 

Sokratesçi Soru

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
489
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Bir insan sigaranın zararını bildiği halde sigarasını yakıyorsa, bu bildiğinin gerçek bir bilgi olmadığını mı söyleyeceğiz? phi'nin tanımında anlık ahlaklı edim için kilit görülüyor. Sokrates'in Protagoras'ta savunduğu erdem-bilgi özdeşliği tam da bu noktada zorlanır: bilen kişi yanlış yapmaz, yanlış yapan da bilmiyordur. Aristoteles'in akrasia dediği durum, yani doğru olanı bilip bilerek başka türlü davranmak, bu özdeşliğe karşı en bilinen örnek olarak karşımıza çıkar. Burada iki yol var gibi görünüyor. Ya bilginin tanımını genişletip irade ya da alışkanlığı da bilginin bir parçası sayacağız, ya da bilgiyi anlıksal bir içerikle sınırlayıp ahlaki eylemin bu içeriğe ek bir etkene ihtiyaç duyduğunu kabul edeceğiz. İkincisinde anlıkçılık kendi iddiasının bir kısmını bırakmış olmaz mı? Yapmadığımız şeyi bildiğimizi söylemek hangi ölçüte dayanır?
 
Üst