Kusurlu Organlar Evrimin Zayıf Noktası Değil, Eski Parçalarla Çalışan Bir Sürecin İzidir

Şu an bildiğimiz kadarıyla doğal seçilim bir mühendis gibi çalışmaz; önceden plan yapmaz, yalnızca o anki koşullarda işe yarayanı elde tutar. Zürafanın gırtlak sinirini düşünün: sinir beyinden çıkıp kalbin yanından geri dönerek birkaç metre fazla yol katediyor, oysa araya kısa bir yol koymak mümkündü. Bu güzergâh balık benzeri atalardan kalma, boyun uzayınca sinir de uzamış. Omurgalıların retinasının sinir liflerinin ışığa bakan tarafta olması da aynı mantığa uyuyor. Bence bu tür kusurlar kuramın zayıflığı değil, kuramın öngördüğü türden izler; evrim elindeki parçalarla yetinen bir süreçtir. Asıl tartışılması gereken, bu sınırın hangi organlarda ne kadar belirleyici olduğu.