Heidegger'de ölüme yönelik varlık ve anlamın kurulması

Heidegger, Varlık ve Zaman'da insanı ölüme yönelik bir varlık olarak tarif eder. Buna göre ölüm hayatın sonunda gelen bir olay değildir; her an yaşadığımız varoluşa sızan bir sınırdır. Bu sınırın farkına vardığımızda varlığımızın bütün olarak neye benzediğini görmeye başlarız. Heidegger buradan bir ayrım çıkarır: ölümü başkalarının başına gelen bir vaka gibi geçiştirmek ile onu kendi mümkünlüğümüz olarak üstlenmek farklı şeylerdir. İlkinde kendimizi kalabalığın konuşmasına bırakırız, ikincisinde seçimlerimizi kendi adımıza yaparız.

Bence bu tespit konunun sorusunu başka bir yere taşıyor. Ölüm bilinci seçimlerimizi daha sorumlu kılabilir, ama yalnızca zamanımızın nasıl harcandığını sorgulatırsa. 'Bir gün öleceğim' demek tek başına kaygıyı büyütmekten öteye geçmeyebilir. Asıl mesele, bu farkındalığın bizi hangi kararlara götürdüğüdür.

Bana göre ölüm bilinci anlamı hazır vermez; yalnızca hangi anlamların bize ait olmadığını göstermeye yeter.